Zarejestruj

Zdrada fizyczna a zdrada psychiczna

Jednym z widocznych objawów kryzysu w związku jest zdrada. Nie oznacza to jednak, że zdrada występuje tylko i wyłącznie w związkach przeżywających kryzys. Może ona wystąpić w każdym czasie i w każdym związku, nawet bardzo udanym i szczęśliwym. Niekiedy zdrada jest efektem celowego i zaplanowanego działania jednego z partnerów; innym razem może mieć charakter przypadkowy i nieplanowany. Zawsze jednak jest ona potężnym ciosem dla osoby zdradzanej, niezależnie od okoliczności, które ją wywołały. Istnieje wiele różnych definicji zdrady; najogólniej rzecz ujmując zdradą nazwać należy każde niedochowanie wierności w uczuciach lub w małżeństwie. Zdrada zawsze związana jest z brakiem lojalności wobec partnera; z próbą jego oszukania, z faktycznym oszustwem oraz złamaniem przyjętych i zaakceptowanych przez obie strony reguł i ustaleń.

Najczęściej stosowanym kryterium podziału jest podział na zdradę fizyczną i psychiczną. Zdrada fizyczna oznacza jednorazowy lub powtarzalny akt (czynność) związaną z bliskością fizyczną (cielesną). Zdrada psychiczna ma bardziej złożony charakter; często jej źródłem są długotrwałe, nierozwiązane problemy w relacjach pomiędzy partnerami pozostającymi w związku. Najczęściej równoznaczna jest ona z nawiązaniem długotrwałej więzi emocjonalnej z nowym partnerem, której towarzyszy stopniowy zanik więzi psychicznej z dotychczasowym partnerem. Charakterystyczny dla tego rodzaju zdrady jest brak więzi fizycznej (cielesnej) z nowym „partnerem”, pozostającym w sferze zainteresowania osoby dokonującej zdrady. Bardzo często osoby dopuszczające się zdrady psychicznej deprecjonują jej znaczenie; szukają samousprawiedliwienia, twierdząc, że zdrada psychiczna nie jest zdradą, że jest tylko formą miłości platonicznej, która nie ma szans przekształcić się w coś realnego, w trwałe uczucie. Wraz z upowszechnieniem się nowoczesnych form i narzędzi komunikacji (przede wszystkim Internetu), pojawiły się nowe możliwości (kanały) ułatwiające dokonanie tego typu zdrady. To właśnie w Internecie występują różnego rodzaju chaty, portale internetowe ułatwiające nawiązywanie relacji międzyludzkich, flirtowanie, randkowanie a nawet najzwyklejsze umawianie się na seks. Oznacza to, że nie trzeba już wychodzić z domu aby zdradzić partnera. Teraz wystarczy już tylko komputer z dostępem do Interentu.

Przejawem zdrady psychicznej jest długotrwała więź psychiczna (odwzajemniona lub nie) z inną osobą. Osoby, które nie są usatysfakcjonowane z poziomu oraz jakości relacji ze swoim dotychczasowym partnerem, podświadomie zaczynają poszukiwać alternatywy dla dotychczasowego związku, angażując się w budowanie oraz pielęgnowanie nowej relacji emocjonalnej, czemu towarzyszy zanik zainteresowania dotychczasowym partnerem. Dochodzi do deprecjonowania pozycji oraz roli dotychczasowego partnera, czemu towarzyszy postępujący proces idealizowania nowego obiektu zainteresowań. Zdrada psychiczna rzadko związana jest ze zdradą fizyczną, choć ta może być jej następstwem. Najczęściej osoby, dokonujące zdrady psychicznej nie decydują się, z różnych względów na wykonanie kolejnego kroku, jakim byłaby już zdrada fizyczna lub próba stworzenia nowego związku. Wynikać to może z wielu względów, przede wszystkim z chęci utrzymania obecnego status quo (związku), braku wiary w możliwość nawiązania nowej relacji; niskiej samooceny i związanej z tym braku wiary we własne możliwości, przeszkód o charakterze mentalnym (ograniczenia religijne – sumienie, wyznawane zasady), obawą przed zranieniem innych osób (np. wspólnych dzieci) itp.

Należy podkreślić, że obie formy zdrady negatywnie wpływają na dalsze funkcjonowanie związku, naruszając fundamentalne zasady, na których związek się opierał. Obie są niezwykle bolesne dla osoby zdradzanej; obu towarzyszy uczucie porażki i zawodu, odczuwane przez zdradzonego partnera. Obu rodzajom zdrady towarzyszy ogromne poczucie krzywdy powiązane z kumulacją negatywnych emocji oraz drastycznym spadkiem poziomu zaufania do partnera, który dopuścił się zdrady. Kluczowym pytaniem, jakie należy sobie zadać po stwierdzeniu faktu zdrady dokonanej przez partnera, jest pytanie o dalszą przyszłość związku. Wielu zdradzonych zadaje sobie pytanie: co dalej?, jak dalej żyć?

W praktyce istnieją trzy podstawowe formy reakcji na zdradę partnera:

wybaczenie, będące próbą ratowania dotychczasowego związku, pomimo jednoznacznie destrukcyjnego charakteru zdrady dokonanej przez partnera. Partner, który wybaczył zdradę stara się często zrozumieć przesłanki, jakie skłoniły partnera do zdrady oraz próbuje wypracować rozwiązania zdiagnozowanych problemów w związku. Często przesłanką do podjęcia takiej decyzji jest dobro innych osób (np. wspólnych dzieci), obawa przed reakcją otoczenia na ewentualne zakończenie związku (zjawisko stygmatyzacji) lub też przesłanki o charakterze materialnym (np. wspólny majątek i ewentualne trudności z jego podziałem, możliwe problemy finansowe itp.),
zakończenie związku, czyli faktyczne rozstanie z dotychczasowym partnerem, niezależnie od formy naszego związku (sformalizowany – małżeństwo lub nieformalny),
przeczekanie (brak reakcji), oznaczające bezradność, brak umiejętności podjęcia adekwatnej decyzji do zaistniałej sytuacji kryzysowej, w nadziei, że problem uda się znaleźć rozwiązanie problemu w przyszłości.

Podsumowując dotychczasowe rozważania związane z problematyką zdrady w związku należy stwierdzić, że każda zdrada jest z jednej strony poważnym sygnałem ostrzegawczym dot. przyszłości związku, z drugiej zaś strony pełni ona funkcję detektora występujących w związku problemów, będąc ich widoczną emanacją oraz wskazując na jego ewidentną słabość. Zdrada jest zatem poważnym zagrożeniem dla związku, jest również sygnałem umożliwiającym – wskazującym na konieczność podjęcia radykalnych działań naprawczych, służących ratowaniu związku.

Jeśli nie czujemy się na siłach, by samemu zająć się rozwiązaniem problemów związanych ze zdradą, należy skorzystać z pomocy specjalistów-psychologów, którzy spróbują znaleźć optymalne rozwiązanie naszych problemów oraz zdiagnozują szanse na uratowanie dotychczasowego związku. W żadnym wypadku nie należy, choć jest to bardzo trudne, podejmować pochopnych, nieprzemyślanych decyzji, których konsekwencje będą odczuwalne w długim okresie czasu.